Si Tatay, ang tiyuhin na iyon, ay dinugo ng husto at dinala ng mga Danjia sa sobrang takot ko na siya ay patay na.
Anong klaseng tiyuhin siya?
Ito ay ibinigay sa akin ng tiyuhin na iyon, isang napakabuting tiyuhin.
Tatay, tatay ko dapat.
Lili.
Lili, ano bang nangyayari sayo?
kuya.
tatay.
Dad, pumunta ako ngayon dito para sabihin sa iyo ang isang bagay. Ilang araw ang nakalipas, nag-donate ka ng isa pang Hope Primary School.
Kaya, kailangan mong mag-ipon ng isa pang lollipop para sa akin. Bawal kumain ng patago.
Wu Shi.
Hello.
Mr. Chen, magsisimula na ang shareholders' meeting. Nasaan ka na?
Hindi, babalik ako kaagad.
Wu Shi, bakit ka nandito?
Dumating ako upang makita ang mga bundok.
Dashan, hayaan mo akong makita ka.
Wu Shi, hindi mo ba ako sisihin?
Kung alam ko ang totoo twenty years ago, siguro magagalit talaga ako. Pero ngayon, proud lang ako.
Dahil nagligtas ako ng buhay. Ang galing talaga ni Dashan.
Siya ang huwaran ni Jiangcheng noon, isang bayani sa puso ng hindi mabilang na mga tao, at ang pinakadakilang katapangan sa aking puso.
Isa kang bundok, at binago mo ang isip ko.