Ang sampal na ito, nililito ng babaeng tagabundok ang tama at mali, at inalog ang maruming tubig ko
Ang sampal na ito ay sadyang inudyukan ni Shan Nu para magrebelde tayo sa ating mga kamag-anak.
Ang sampal na ito ay nagpapatingin sa mga tao at lupain ng mga batang babae at aso sa bundok, ngunit hindi nila kami nakikitang mga taga-bansa.
Inay
Madam Yinghou, nasisiyahan ka ba sa paghingi ng tawad na ito?
Li Xiaohe, nababaliw ka na ba?
Sanay naman ako diba?
Si Li Xiaohe ay unti-unting masasanay
Punong Ministro Sun, gusto mo bang makita ang aking ina na binugbog hanggang mamatay?
Gusto mo bang maging masunurin na anak sa iyong ina?
ikaw
Li Xiaohe, mabait kitang dinala sa lungsod upang tamasahin ang iyong kaligayahan.
Hindi ka lang nagnanakaw ng mga bagay-bagay, tinatalo mo pa ang mga tao.
Naglakas-loob ka bang pilitin akong palayasin ka?
Gusto kong umalis sa bahay ng magsasaka ng yelo.
simula ngayon
Ang aming relasyon sa dugo ay katulad ng larawang ito
Buong buhay ko ay gumagapang ako sa dumi sa kanayunan.
Sa wakas ay nagawa kitang panatilihin dito sa loob ng tatlong libong araw
Hindi ko inaasahan na kayo ang mga hindi matitinag na hayop ng pamilya Wang.
Sa paglabas ko ngayon sa pintong ito, wala kaming kinalaman sa isa't isa.
Mula ngayon, lahat ay pupunta sa kanyang sariling paraan