ลมยามเย็นในฤดูหนาวพัดบนใบหน้าของเขาอย่างเย็นชา Xiuxian นั่งอยู่บนสวิงและจองฮยอนผลักเขาเบา ๆ
การเคลื่อนไหวของเขาเบาราวกับว่าเขาไม่สามารถรู้สึกได้ แต่ซูฮยอนก็สั่นอย่างช้าๆ
ภาพนี้สวยงามเหมือนความฝัน
เมื่อพวกเขามาถึงร้านอาหารพวกเขาเริ่มดื่มโซจูและซูฮยอนดูเหมือนจะเมา
เขาพูดกับจุงฮีอย่างรักใคร่และเขาก็รู้สึกมีความสุขอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนเมื่อเขาอยู่กับเขา
แต่เขากลัวมากว่ามันเป็นความฝัน
เมื่อฉันตื่นขึ้นมาจากความฝันของฉันฉันไม่สามารถเห็นเจิ้งเขาอีกต่อไปและมีน้ำตาในดวงตาของฉัน
เขากล่าวอย่างอ่อนโยนต่อซูฮยอนว่าตั้งแต่วันนี้เขามีพิกัดใหม่
เพียงแค่จัดสรรหนึ่งเอเคอร์รอบ Soo-hyun เขาจะอยู่ที่นั่นตลอดเวลา
ในเวลานี้แฟนเก่าของ Soo Hyun ก็รีบไปด้วยของขวัญ
เมื่อจุงเขาและคนอื่น ๆ ก็ขับรถกลับบ้าน
Jung Hyuk พา Soo Hyun กลับบ้านพาเขาเข้านอนและปรับท่าทางของเขา
เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่น่ารักของ Soo Hyun, Jung Hyuk อดไม่ได้ที่จะจูบหน้าผากของเขา
เมื่อเขาหลับไปอย่างสมบูรณ์ Jung เขาก็ค่อยๆออกไป
และอดีตที่รออยู่ข้างนอกในเวลานี้ไม่สามารถนั่งนิ่ง ๆ ได้อีกต่อไป
เมื่อนึกถึงฉากที่ผ่านมาเพลงที่คุ้นเคย
เจิ้งในที่สุดพ่อของเขาก็เรียนรู้ทางโทรศัพท์
เจิ้งเขากำลังคบกับประธาน บริษัท
เขาพบเจิ้งเขาและพูดกับเขา
Error 500 (Server Error)!!1500.That’s an error.There was an error. Please try again later.That’s all we know.
เจิ้งเขาบอกพ่ออย่างแน่นหนาว่าเขาต้องการไปกับคนนี้
แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าฉันจะไปที่ไหน แต่ฉันจะไปได้ไกลแค่ไหน
ไม่รักแบบนี้เหรอ?
หากคุณกังวลเกี่ยวกับผลที่ตามมาด้วยเหตุผลหลายประการคุณจะออกไป
แล้วเราจะเข้าใกล้ระยะห่างระหว่างทั้งสองได้อย่างไร?