Aalis na tayo
Ang tanawin ni Soo Hyun na nakipaghiwalay sa kanyang sarili ilang araw na ang nakakaraan
Sinira mo pa rin ang iyong mga mata
Kapag si Soo Hyun ay dumaan sa kanyang sarili ngayon
Hindi sila nakikipag -usap sa bawat isa
Sa ganitong paraan, siya ang naging pinaka pamilyar na estranghero
Ang Soo-hyun ay nasa ibang bansa sa loob ng ilang araw
Si Zheng ay sumulat din siya tungkol sa kanyang application sa pagbibitiw
Kapag nagsusulat tungkol sa dahilan ng kanyang pagbibitiw
Naalala ni Jung Hyuk ang kanyang pangako kay Soo Hyun
Nakuha ko ang kaliwang tag
Kaliwa Mark?
Liu Yuxin Liu Yuxin
Zheng hindi na siya nag -aalangan
Nagmamadali siyang lumakad papunta sa tanggapan ni Soo-hyun
Dumating siya kay Soo Hyun
Mahigpit na nagsasabi kay Xiuxian
Hindi ako makipaghiwalay sa iyo
Magagawa mo ito ayon sa nais mo
Ngunit ang sinabi ko sa iyo dati
At pangako
Gusto kong sumunod dito
Pinili mong bahagi
Pinipili ko ang pag -ibig
Nais ba nating makipagkumpetensya muli
Tingnan ang iyong paghihiwalay na panalo
Nanalo ang mahal ko
Tiningnan ni Jung Hyuk ang kaliwang kamay ni Soo Hyun sa pagkabigo
Inalis niya ang singsing ng mag -asawa na ibinigay sa kanya ni Jung Hyuk
Zheng wala na siyang sinabi
Tahimik na lumakad palayo
Ang pag-iwan ng soo-hyun ay nawala
Kapag nagpunta ako sa trabaho kinabukasan
Tumanggap si Soo-hyun ng isang kahon ng regalo
Buksan ito at tingnan
Ito talaga ang sapatos na isinusuot niya noong siya ay nasa Cuba
Ilang sandali, pinangarap niyang bumalik sa Cuba
Naalala ko ang eksena nang siya at si Zheng ay unang nakilala niya
Ang kanyang sapatos ay nahulog mula sa pader ng bato nang hindi sinasadya
Tinanong niya si Zheng na tulungan siyang kunin ito
Mayroon ding mga liham na isinulat ni Zheng siya sa kanya
Ilang sandali, lahat siya at si Zheng ay naranasan niyang magkasama ay sumabog sa aking isipan
Kapag nakaharap sa paninirang -puri
Tumayo si Jung Hyuk para sa kanya
Upang maprotektahan si Zheng siya mula sa pag -atake ng cyber
Nakipaghiwalay siya kay Zheng na malupit
Zheng sumakay siya sa kanyang bisikleta upang dalhin siya sa bahay sa banayad na simoy ng gabi
At ang mga larawan na kanilang pinagsama
Niyakap nila ang isa't isa na mahal sa dagat
Masyadong maraming mga hindi malilimutang alaala
Ang kanyang emosyon ay hindi na mapigilan
Tumayo siya
Maglakad -lakad
Nakaharap sa mga snowflake sa kalangitan
Hinahanap niya si Zheng siya kahit saan
Ang mga luha ay lumabo ang kanyang mga mata
Sa oras na ito, si Zheng ay naglalakad din siya nang walang layunin
Nag -iisa siyang lumapit sa lugar kung saan dati siyang bumisita kay Soo Hyun
Bigla siyang nakarinig ng isang pamilyar na boses
Lumiko ang iyong ulo
Si Soo-hyun ay nakatingin sa kanya na may luha sa kanyang mga mata
Pangwakas
Natalo ng lihim na hangarin ang paghiwalay
Sinabi ni Soo-hyun kay Jung Hyuk
Pasensya na
Sinabi ko sa iyo na maghiwalay
Niyakap ulit nila ang isa't isa sa niyebe at niyebe
Sinabi ni Zheng sa kanya
Hindi na kailangang sabihin ng paumanhin
Salamat sa iyong katapangan