ทันใดนั้นรถไฟที่เคลื่อนไหวช้าก็หยุดลง
กองกำลังกำลังกินไข่
เมื่อฉันได้ยินว่ากำลังจะหยุดเป็นเวลาสิบชั่วโมง
พลังไม่สงบในทันที
ไข่ในปากสัมผัสเจิ้งเขาเป็นร่างกาย
ครั้งแรกที่ฉันได้ยินว่ารถไฟจะถูกระงับเป็นเวลาสิบชั่วโมง
เจิ้งเขามองไปที่ผงไข่บนร่างกายของเขาและบอกเขา
ควรจะมากกว่าสิบชั่วโมง
น่าจะนานกว่านี้
กองกำลังตกใจมากจนไม่สามารถพูดได้
กินไข่ทั้งหมด
จะทำอย่างไรในภายหลัง
เจิ้งกล่าว
มีผู้คนจำนวนมากโผล่ออกมานอกรถ
พวกเขาถือกระเป๋าใบใหญ่และวิ่งไปที่รถไฟ
หลังจากนั้นไม่นานรถไฟทั้งหมดก็เริ่มมีชีวิตชีวา
พวกเขาขายของให้กับผู้คนในรถ
คุณเป็นคู่หรือผู้เล่น
มีเนื้อแกะเสียบไม้
นอกจากนี้ยังมีผ้าห่ม
พวกเขาแลกเปลี่ยนกับไม้ไม้และผู้คนในรถ
พลังมีขนาดใหญ่มาก
หลังจากนั้นสักครู่
มันเริ่มมืด
ไฟไหม้ในพื้นที่เปิดโล่ง
กองกำลังและเจิ้งเขาก็ออกจากรถด้วย
มาที่พื้นที่เปิดโล่ง
เจิ้งเขาซื้อไม้และเริ่มไฟ
แรงตั้งอยู่บนมัน
นุ่มและสะดวกสบาย
ทันใดนั้นเขาก็พบว่ามีคนมีผ้าห่มปกคลุม
เจิ้งเขามองข้าม
ดูเหมือนว่าจะบอก Jung Hee
เขาต้องการมันเช่นกัน
ฉันซื้อผ้าห่มในระยะเวลาอันสั้น
กองกำลังถูกปกคลุมอย่างมีความสุข
ทันใดนั้นเขาก็พบว่ามีคนอื่นกินข้าวโพด
เจิ้งเขาซึ่งไม่ได้นั่งอย่างแน่นหนายืนขึ้นอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
กองกำลังจงใจถามว่าคุณจะไปที่ไหน
เจิ้งเขาคั่วข้าวโพด
ข้าวโพดย่างถูกส่งไปยังพลัง
มันอร่อยมากหลังจากกัด
ทันใดนั้นเขาก็จำอะไรบางอย่างได้
เขาบอกจองว่าเขา
ฉันเพิ่งเห็นใครบางคนขายน้ำดอกบัว
เพิ่งพูดไปครึ่งทาง
เจิ้งเขาพูดไม่ออกเล็กน้อย
เขาถามเกี่ยวกับพลัง
คุณวางแผนที่จะตั้งถิ่นฐานที่นี่
คำพูดหนักเกินไป
หลังจากฟังคำพูดของเขา
มันแข็งแกร่งมากจนเกือบจะสำลัก
หลังจากปัญหา
จองฮีห่อมันฝรั่งอบให้เขา
กองกำลังมองเขาอย่างรักใคร่
เขาบอก Jung Hyuk ว่าเขาเป็นคนดี
ในอนาคตฉันจะเป็นสามีที่ดีและเป็นพ่อที่ดีแน่นอน
เจิ้งเขาไม่กล้าคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต
หลายครั้งที่ช่องว่างระหว่างอุดมคติและความเป็นจริงมีขนาดใหญ่เกินไป
เขาตกอยู่ในความคิดที่ลึกล้ำในขณะนี้
ในหอประชุมเมื่อหลายปีก่อน
เจิ้งเขากำลังเล่นเปียโน
เขามีเพื่อนมากมายในสวิตเซอร์แลนด์
เมื่อเขาคิดว่าเขาสามารถทำสิ่งนี้ได้เสมอ
เมื่อเล่นเปียโนที่เขาชื่นชอบ
ข่าวร้ายมา
พี่ชายของเขาถูกฆ่าตาย
เขาต้องยอมแพ้
กลับไปเกาหลีเหนือหลังจากเรียนต่อต่างประเทศ
บังคับให้บีบไหล่ของเขาเพื่อปลอบเขา
บางครั้งรถไฟผิด
จะนำคุณไปยังจุดหมายปลายทางของคุณ
เจิ้งเขามองเขาอย่างรักใคร่
หลังจากนั้นไม่นานเขาก็หลับไปพิงเจิ้งเขาไหล่
รุ่งอรุณ
รถไฟยังคงออกเดินทาง
พวกเขาจะไปที่ไหน