Hahayaan kitang makita ito
ito
Ito ang aking likuran
Ikaw na
Aling araw ito
Mga larawan na hindi ka hinayaan ni Uncle Huo
Akala ko
Ang larawang iyon ang iyong unang pag -ibig
Iniligtas mo ako limang taon na ang nakalilipas
Ngunit pagkatapos ay ang pulang lupain
Tumingin sa iyong mukha
Hintayin akong magising
Umalis ka na
Kapag mas masahol pa ako kaysa sa kamatayan
Boses mo yun
Palaging nag -ring sa aking tainga
Kailangan mong mabuhay
Sa mga taong ito
Hinahanap kita sa lahat ng oras
Hanggang sa araw ng kasal
Nakita ko ulit ang jade pendant mo
Tapos bakit hindi mo
Hindi mo ako nakilala
Wala akong ideya
Dapat ba kitang makilala?
Ako noon
Hindi sigurado
Kaya nagpapasalamat ka
Katulad ko pa rin ako
Sa hindi inaasahan, tinakpan ako ni Uncle Huo
Sa halip, hindi ka nagkakaintindihan
Maaari ko lamang ipaliwanag sa iyo ngayon
Walang unang pag -ibig
Ngunit walang puting ilaw ng buwan
Naranasan mo ng sobra sa iyo
Alam ko na mabuti
Gusto lang kita
Alam mo ang nangyari noong bata pa ako
kaya
Mahirap para sa akin na maniwala ulit sa isang lalaki
Kung magbago ka
Ilalagay ko lang
Muling pinirito sa isang sirang Buddha
Mabuti
Gagawin ko ang aking makakaya upang gawin ang aking makakaya para sa natitirang bahagi ng aking buhay
kumagat
At dahan -dahang ngumunguya
Salamat
Bise Presidente, mangyaring isipin ang tungkol dito
Bise Presidente, mangyaring pumunta sa merkado sa gabi at sundin ang araw
Narito ang lahat ng iyong pamilya
Bakit wala ang iyong kasintahan na si G. Huo?
Sino ang nagsabing hindi siya dumating
Binabati kita sa aking asawa
Ang kumpanya ay matagumpay na nagpunta sa publiko
Malaki ang pakikitungo ni Pangulong Huo
Hindi ba dapat ka dumating sa ibang bansa para sa isang paglalakbay sa negosyo ngayon
Malaki ang mundo
Ang pinakamalaking asawa
Abala
Gusto ko ring ipagdiwang kasama ang aking kasintahan
Gutom na ako
Mabuti
Umuwi na tayo ngayon
Bumalik sa asawa ko
Hugasan ang mga kamay at gumawa ng sopas
Mabuti
Bibigyan kita ng sopas