ฉันจะติดตามคุณไปสามปีนับจากนี้
มีพวกคุณทั้งหมดแปดคน
และฉันมีเพียงความฝันเดียวเท่านั้น
โง่
ครูคนใหม่นี้จะอยู่ที่นี่เป็นเวลาสามปี
พูดอีกสามเดือน
เพื่อจุดประสงค์อะไร
สามปีต่อมา
พวกคุณทั้งแปดคนได้เข้าเรียนในวิทยาลัยแล้ว
เมื่อคุณสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัย
พวกคุณทั้งแปดคนได้กลายเป็นเสาหลักของประเทศนี้
เขาพูดอะไร
เขาบอกว่าสามปี.
เราต้องการให้ลูกทั้งแปดคนของเราเข้าเรียนวิทยาลัย
เขาคุยโวและเขาก็ไม่เขียนแบบร่างด้วย
อย่าพูดถึงหมู่บ้านปานหลงของเรา
แม้แต่เมืองโมหลงของเราก็มีประชากรถึง 20,000 คน
ไม่เคยมีนักศึกษาวิทยาลัยในประวัติศาสตร์
เขากล่าว
ในหมู่บ้านปานหลงของเรา เราสามารถสร้างนักศึกษาได้แปดคน
นี่เป็นเรื่องจริง
เขาคุยโวเกี่ยวกับเขา
ถูกต้องแล้ว
ทำไมคนในเมืองนี้ถึงชอบโกหกทั้งๆ ที่ลืมตา?
นักศึกษามหาวิทยาลัย
อันไหนไม่มีทักษะเฉพาะตัว?
มันง่ายสำหรับเขาที่จะพูด
สามปี
แปด
อย่าว่าแปดเลย.
แม้ว่าเขาจะปลูกฝังก
หมู่บ้านของเราทั้งหมู่บ้าน
แค่สร้างหมู่บ้านให้เขา
ทุกคืนในวันแรกของปีใหม่ทางจันทรคติ
พวกเขาทั้งหมดเผาเครื่องหอมถวายพระองค์
ชาวเมือง
เป่าเก่งจริงๆ
จริงๆแล้วฉันพบ
พวกคุณทุกคนใจดีและฉลาดมาก
เพียงแต่ขาดคำแนะนำที่ถูกต้องเท่านั้น
ขาดการวางแผนและทิศทางชีวิต
อย่าคิดว่าสิ่งที่ฉันพูดเป็นเท็จ
คิดว่าฉันกำลังคุยโม้อยู่
คุณไม่จำเป็นต้องเชื่อว่าฉันมีความสามารถนี้
แต่คุณอดไม่ได้ที่จะเชื่อมัน
คุณเองก็ไม่มีความสามารถนี้
ดังนั้นในช่วงเริ่มต้น
คุณหวังไม่เชื่อจริง ๆ ว่าเขามีความสามารถนี้หรือ?