แน่นอนฉันมาที่นี่เพื่อเชิญคุณ
อาจารย์เฟยเซียง
ให้ฉันรับรองแบรนด์
มีปัญหาอะไรมั้ย?
ฉันได้ยินถูกหรือเปล่า?
คุณเปิดแบรนด์เล็กๆ ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
คุณได้ความมั่นใจมาจากไหน?
ฉันไม่รู้จริงๆว่าท้องฟ้าสูงแค่ไหนและสูงแค่ไหน
เป็ดน้อยเหม็นอยากจะพลิกตัว
นี่ไม่ใช่ตลาดการโทร
อาจารย์เฟยเซียง
ลองคิดถึงเราอีกครั้ง
กี่ครั้งแล้วที่ฉันบอกคุณ
เจ้านายไม่ยอมรับการรับรองใดๆ
ไปอย่างรวดเร็ว
คุณเห็นไหม
ฉันมาหาคุณเฟยเซียงเพื่อพูดแทนฉัน
เพลงนั้นไม่ใช่แบรนด์ใหญ่
แม้แต่อี้ชา เสี่ยวหยิงของเรา
พวกเขาทั้งหมดเป็นแบรนด์ที่มีชื่อเสียงระดับสากล
ความมั่นใจของคุณไปเอามาจากไหน?
พี่ชาย ฉันคิดว่าเราควรไป
นี่ไม่ใช่สิ่งที่เราสามารถคิดได้
อาจารย์เฟยเซียงดูถูก
และพวกคุณ
รับมือกับนักธุรกิจที่เต็มไปด้วยกลิ่นเคี่ยว
คุณไม่เต็มไปด้วยรสชาติตุ๋น
ถ้าผมเดาถูก
เพลงนี้คงไม่เหมาะพอ
นี่คืออะไร?
ไม่ใช่ธุรกิจของคุณ
ผู้อำนวยการเจิ้ง เสื้อผ้าของเรา
เลขที่
คุณจะถือไม้บรรทัดที่หักหรือไม่?
ขอให้อาจารย์เฟยเซียงพูดแทนคุณ
คุณไม่รู้วิธีหาเงินและอาหารด้วยตัวเองจริงๆเหรอ?
กี่ครั้งแล้วที่ฉันบอกคุณ
เจ้านายไม่ยอมรับการรับรองใดๆ
ไปอย่างรวดเร็ว
ไม่อย่างนั้นฉันก็ถึงวาระแล้ว
คุณเข้าใจผิด
แล้วเรื่องนี้ล่ะ?
มันเป็นจดหมายจากฉันถึงอาจารย์เฟยเซียง
นี่คือของขวัญ
คุณช่วยส่งต่อให้ฉันได้ไหม?
น่างงงวย
พี่เฉิน
อาจารย์เฟยเซียงยังไม่แก่ขนาดนั้น
อย่าเพิ่งท้อแท้เช่นกัน
ชอบเรา
สู่แบรนด์ที่เล็กที่สุด
ฉันหวังอย่างนั้น
เจ้านาย
ฉันเตะพวกเขาทั้งหมดออกไป
สิ่งที่คุณได้รับคือ
บุคคลที่อธิบายไม่ได้
มอบจดหมายและเสื้อผ้าให้ฉัน
เขาบอกว่าคุณจะอ่านจดหมายฉบับนี้อย่างแน่นอน
และเสื้อผ้าชิ้นนี้
เขาบอกว่าคุณจะใส่มันแน่นอน
ฉันจะโยนมันให้คุณ
รอสักครู่
ให้ฉันดู
เกิดเพลิงไหม้ในฤดูหนาว
ฉันโยนมันให้คุณ
คำพูดที่ดี
เพลงที่ดี
ผู้ที่เขียนจดหมายฉบับนี้
ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน